Annemie naar Antwerpen: liberalisme met frisse, scherpe en vooral nieuwe ideeën

Beste vrienden, 

De eenentwintigste eeuw wordt de eeuw van de stad. Wereldwijd groeien steden tegen een ongezien tempo. Elk uur trekken 7500 mensen van het platteland naar de stad. Over twintig jaar woont twee derde van de wereldbevolking in steden.

Bij ons zal het niet zo’n vaart lopen, hoor ik u al denken. Maar ook deze stad groeit. In november rondde Antwerpen opnieuw de kaap van het half miljoen inwoners. In tien jaar tijd is dat een groei van 50.000 mensen,  dat is de grootte van een district.

Betekent dit dat de stadsvlucht is gestopt? Allerminst. Nog steeds  te veel twintigers ruilen na hun studies de stad in voor de al dan niet groene rand. Al blijven ze voor werk, school of winkelen aangewezen op Antwerpen. De huidige bevolkingsgroei is divers en veelkleurig, ze creëert veel uitdagingen en vooral veel kansen. Het hangt er alleen van af hoe je er mee om gaat.

Onze samenleving verandert razendsnel. In ‘t stad zie je dat live gebeuren, of juist niet. In tien jaar tijd een extra district aan inwoners, wie had dat gedacht? In tien jaar tijd veel meer senioren, en vandaag woont zelfs 46% van de Antwerpenaren alleen.

Maar anderzijds zijn de laatste jaren slechts 3% extra jobs gecreëerd in de Scheldestad. Sterk onder het Vlaamse gemiddelde.

Antwerpen is een smeltkroes van grote tegenstellingen. Grote rijkdom, moderne bedrijven, de mooiste winkels, draaischijf van de economie. De beste scholen en universiteiten, de grootste cultuurtempels in Vlaanderen, de meest interessante  artiesten, muziekkroegen en galerijen; 176 verschillende nationaliteiten, méér dan in New York. De beste ziekenhuizen en goede zorginstellingen

Maar ook … de grootste armoede, de meeste asielzoekers. Te veel criminaliteit, te lange files. Te weinig kansen die we grijpen.

We zijn een stad die in een aantal sectoren wereldwijd aan de top staat. Denk aan de haven, de mode, de diamant. Iedereen weet dat ik door mode geboeid ben. Een jaar geleden een Koreaanse modeontwerper tegen die aan het afstuderen was, die problemen had met zijn papieren. Maar die absoluut Antwerpenaar wou worden. Want dat was voor hem een merknaam van goede mode

Ik was altijd verbaasd toen men mij de voorbije jaren vroeg waarom ik zoveel met de stad bezig was. Maar als je als minister bevoegd bent geweest voor migratie, veiligheid en nu voor justitie, dan ben je automatisch bij de stad betrokken.

Vijfhonderd jaar geleden heette de bekendste en meest welvarende van alle Europese steden Antwerpen. Het was de tijd dat het stadhuis, de beurs en de Onze Lieve Vrouwetoren werden gebouwd. Het was een tijd dat vrije stadslucht tot ongeziene creativiteit leidde. Het was een tijd dat Antwerpen vooruitging, aan een verbazend tempo, zoals vandaag China of India.

Geen wonder dat deze stad een stevig liberale humanistische traditie heeft. Een traditie van verlichtingsdenken, rationaliteit en internationaal denken. Een traditie van democratie en verdraagzaamheid. Van vernieuwing en verandering. Van vrijheid en vooruitgang. Kortom: van liberalisme !

Antwerpen gaat de komende tien jaar meer dan ooit behoefte hebben aan die liberale principes en waarden. Niet aan het zich terugplooien of het cultiveren van angst en vijandbeelden. Aan het laten zoals alles is, tevreden zijn met het status quo.

De afgelopen maanden heb ik veel sinjoren ontmoet, ook in onze districtsafdelingen. En ik zie honger en gedrevenheid om te wegen, om samen deze stad blauwer te gaan kleuren.

En gaandeweg heb ik gedacht … Hier in Antwerpen ligt een uitdaging !!!

Een uitdaging, om in de mooiste stad van Vlaanderen het liberalisme terug de agenda laten zetten met frisse, scherpe en vooral nieuwe ideeën. Een factor te laten zijn in deze stad. Te wegen op het beleid !

Stadslucht maakt vrij !

Het moet een van de oudste one-liners zijn uit onze taal, doelend op de groei van onze steden in de veertiende eeuw. Vrije steden, vrije mensen, vrije handel, los van feodale of kerkelijke heersers: vooruitgang verzekerd.

Wij moeten stadslucht weer vrijmaken in Antwerpen

Een stad die Antwerpen mee doet draaien aan de top van de wereldhavens. Een stad die nieuwe ideeën en producten doet creëren. Een stad die migrantenjongeren tot fiere sinjoren maakt. Een stad die onderwijs en cultuur troefkaarten maakt. Een stad die durft. Een stad die de lead wil nemen. 

En ik sluit me volledig aan bij de woorden van onze voorzitter, dat deze partij niet gebaat is bij het behoud van de stilstand. Als Open Vld in de Scheldestad verder wil groeien, zal de partij ramen en deuren moeten openzetten. Niet alleen elders heilige huisjes slopen, maar ook intern het vanzelfsprekende in vraag durven stellen. Kiezen voor de onzekerheid van de verandering, in plaats van het valse comfort van het status quo. Dat betekent ook nieuwe accenten leggen !

Eén voorbeeld: onderwijs.

Onderwijs is de basis om vrijheid echt te beleven. Vijfentwintig procent van de Antwerpenaren is jonger dan 25. Vandaag heeft Antwerpen alle troeven in handen om die kansen aan iedereen aan te bieden.

Ouders van nu zoeken niet alleen een school. Ze willen één loket, één totaaloplossing voor het onderwijs van hun kind. De lagere school, maar ook de naschoolse kinderopvang of het muziekonderwijs, de sportclub.

Antwerpen heeft zelf de hefbomen in handen en dus de kans om het beste, meest diverse onderwijs aan te bieden. Om het onderwijs van de toekomst vorm te geven. Veel meer dan elke andere gemeente in Vlaanderen.

Het beter afstemmen van alle diensten, het opengooien van de structuren moet ervoor zorgen dat de beste klas van de eenentwintigste eeuw HIER wordt georganiseerd.

Investeren in de ontwikkeling van kinderen, is investeren in de toekomst van de stad. Waarom is dat van belang? Omdat het een rechtstreekse impact heeft op de economische dynamiek van een stad.

Antwerpen telt 14% werklozen, dubbel zoveel als in Vlaanderen. En tegelijk geraakten in november 7000  vacatures niet ingevuld. Dat is een Antwerpse arbeidsmarkt uit balans.

Die markt, structureel hervormen doe je bij de basis: scholing, vorming. Er kan dus zoveel meer. Het enige wat nodig is, is de wil om uit de eigen structuren te breken.

De lead nemen, out of the box denken. Nieuwe oplossingen zoeken als oude remedies niet meer blijken te werken. Verandering als enige constante.

 Beste vrienden,

Laten we schrijven aan een nieuw liberaal verhaal. Laten we het liberalisme in Antwerpen nieuwe hoogtepunten laten verkennen.

Als ik kijk naar de situatie van onze partij in Antwerpen, dan zou ik als ik sommigen moet geloven alleen tegenstellingen aantreffen, clans die mekaar bekampen, veel downs en gemiste kansen.

Maar beste vrienden, het tegendeel is waar. Er zijn veel sterke individuen. Veel ervaren rotten en veel jong talent. Veel kwaliteit, veel verstand. En ik zie vooral dat we met dit team een nog groter potentieel hebben dan vandaag. Met dit team kunnen we beter. Veertien oktober is een eerste horde die moet genomen worden.

Maar laat ons wel wezen, ons doel is duurzame groei als partij in 2014, in 2018. De liberalen moeten zwaarder wegen op de stadspolitiek. Samen wordt alles mogelijk en ik reken daarom op u.

Dat mogelijk maken in deze prachtige stad, met deze groep, daar wil ik mee mijn schouders onder zetten !!!

Annemie Turtelboom