Wat verandert er precies? (= zelfde vraag :Wat als ik niets doe – welke naam krijgen mijn kinderen?)

Het systeem waardoor een kind automatisch de naam van de vader krijgt, wordt vervangen door een systeem van vrije keuze. Daardoor kunnen ouders kiezen welke achternaam hun kind krijgt: de naam van de vader, de naam van de moeder of de dubbele naam.

Ouders krijgen dus de keuze. Niemand wordt tot iets verplicht. Het is dus niet zo dat alle kinderen in België voortaan verplicht een dubbele naam zullen worden toegekend. In Frankrijk bestaat exact hetzelfde systeem, en zien we dat de overgrote meerderheid (82%) traditiegetrouw kiest voor enkel de

Kunnen we ons vandaag nog voorstellen dat vrouwen geen stemrecht hebben? Of dat de loonkloof tussen man en vrouw een vaststaand gegeven is, waarvan we vooral niet moeten proberen ze te dichten? Of dat vrouwen zodra ze kinderen krijgen, thuis moeten blijven om het huishouden te runnen?

Toch stuit ik vandaag op verzet bij mijn poging om aan vrouwen een evenwaardige kans als mannen te geven om hun kind naar hen te noemen. Met mijn wetsontwerp op de naamsoverdracht aan het kind (Kamer, stuk 53/3145) vang ik behoudsgezinde reacties: alles gaat toch goed, niemand vraagt hier om, dit verstoort de stabiliteit, er is meer debat nodig.

Nochtans staan

Digitale kortfilm biedt exclusieve blik achter de schermen van het parket

Vandaag lanceren het Instituut voor Gerechtelijke Opleiding, het parket Gent, het parket Luik en de Minister van justitie een digitale kortfilm over het parket. Via digitale weg willen ze de burger informeren over de werking van het parket, de functie van parketmagistraat toelichten en het imago van het parket bijschaven.

Na de publicatie van het boek ‘parket Magistraal’ en de samenwerking voor de serie Helena De Ridder heeft het parket Gent dit maal de handen in elkaar geslagen met het Instituut voor Gerechtelijke Opleiding en het parket Luik voor de ontwikkeling van een digitale kortfilm over het

Dames en Heren

Het verheugt me dat ik hier vandaag heel even het woord mag nemen, op de eerste steenlegging van het nieuw Forensisch Psychiatrisch Centrum, hier in mijn eigen Antwerpen, aan de linkeroever van de Schelde.

Het verheugt me omdat ik op die manier aandacht kan vragen voor een complexe maatschappelijke problematiek: de opvang, beveiliging en behandeling van psychiatrische patiënten die op een bepaald moment ook een misdrijf of een misdaad hebben begaan, een problematiek die in het verleden het etiket ‘internering’ heeft meegekregen.

Het verheugt me ook omdat ik op deze manier kan aantonen dat de overheid en de politiek, ondanks de bijzonder moeilijke budgettaire tijden,

HLN 19/02/2014: “Ouders kunnen familienaam van hun kinderen kiezen”

Minister van Justitie Annemie Turtelboom heeft het wetsontwerp ingediend waardoor ouders meer vrijheid krijgen om de familienaam van hun kinderen te kiezen.
Na een aantal adviezen zijn de overgangsbepalingen verruimd, waardoor de ouders gedurende één jaar de kans krijgen om de naam van alle minderjarige kinderen aan te passen. Na die overgangsperiode hebben ze nog tijd tot drie maanden na de geboorte om de familienaam alsnog aan te passen. Dat kinderen ouder dan 12 jaar inspraak zouden krijgen, zoals het adviescomité van de Kamer voorstelde, werd niet weerhouden. Het wetsontwerp wordt volgende week reeds in commissie besproken.

Het wetsontwerp maakt

Vrijdag 14 februari werd de nieuwe gevangenis van Beveren officieel geopend.
De gevangenis biedt plaats aan 312 gedetineerden, waaronder een hoogbeveiligde afdeling voor de zwaar gestraften.

Lees hier de speech

Mijnheer de burgemeester
Mijnheer de directeur-generaal
Mevrouw de directrice
Collega Verherstraeten
Dames en heren

U zal zich ongetwijfeld afvragen wie het in zijn hoofd gehaald heeft om de opening van een nieuwe gevangenis te programmeren op Valentijn?
Dit lijkt inderdaad – om het voorzichtig uit te drukken – niet de ideale setting voor het klassieke dineetje met twee bij kaars- of ander gedempt licht
Toch is er een belangrijke historische voetnoot om dit

Jaar na jaar betaalt het gerecht zijn facturen niet of te laat. Dat moet verbeteren door software die de kosten in de gaten houdt, en door adviseurs die speurders vertellen welke onderzoeks- methode het meest oplevert.

Vorig jaar stapelde het bedrag aan onbetaalde facturen bij Justitie zich op tot bijna 60 miljoen euro (DS 20 november 2013). Het grootste deel daarvan ging over prestaties van gerechtspsychiaters, fiscale experts, DNA-labs of telecomoperatoren. Een magistraat bij het parket of een onderzoeksrechter vordert hun medewerking om een psychiatrisch verslag op te stellen, een boekhouding door te lichten, DNA te analyseren of een telefoon af te tappen. Justitie sleept de rode cijfers al jaren

Het wetsontwerp over euthanasie voor minderjarigen heeft niet zozeer met zelfbeschikking te maken, zo stelt minister van Justitie Annemie Turtelboom in reactie op het pleidooi van René Stockman. Het gaat om betrokkenheid bij één van de meest pijnlijke keuzes die een mens moet maken.

‘Waarom blijven zoveel mensen angst hebben voor zelfbeschikking?’, zo vroeg ik me gisterenmorgen af bij het lezen van de Vrije Tribune van broeder René Stockman over het wetsontwerp over euthanasie voor minderjarigen. Ik vermoed dat het argument maar een sublimering is, van een begrijpelijke angst voor het onbekende.
In de Kamer, waar ik dit wetsontwerp van een groep senatoren in de Commissie Justitie heb