Ik moet zeggen dat ik de indruk krijg dat we in Vlaanderen op dreef aan het geraken zijn. Want het is nog niet zo heel lang geleden dat ik hier laatst was. In maart mocht ik aanwezig zijn bij de start van de bouw van de vijftien windturbines van Wind aan de Stroom in de Haven van Antwerpen. Dankzij dit project zullen 35.000 gezinnen straks groene stroom in de huiskamer krijgen. En daar stopt het niet. Het aantal gezinnen dat propere elektriciteit zal verbruiken loopt mogelijk op tot 90.000, dat is meer dan een derde van het aantal gezinnen dat in de stad Antwerpen woont.

Een van die vijftien windmolens

Ik moet toegeven dat ik nieuwsgierig was. Dat ik nieuwsgierig ben. En nog steeds. Want ik kom niet elke dag op een festival dat zijn eigen energie opwekt en opslaat met 150 zonnepanelen, 2 windmolens en een resem battery packs. Laat staan dat ik regelmatig een bezoek breng aan een festival dat werkt op een Smart Energy Grid. Daarom wilde ik hier vandaag zijn. Ik las in de pers dat wie het festivalterrein opstapt, niet naast Baraque Futur kan kijken. En ik moet zeggen, dat is ook zo.

Baraque Futur is een uniek en innovatief experiment voor de 30ste Pukkelpop. Een primeur voor Vlaanderen. En een toonbeeld van decentrale energieproductie.

Ik sta hier voor jullie met een positief gevoel. Een volle zaal met energiedeskundigen, enthousiaste ambassadeurs van het energiebeleid. En enthousiaste mensen hebben we nodig, want ik heb ambitieuze plannen.

In mijn beleidsnota staan 2 grote strategische doelstellingen. Het ondersteunen van de transitie naar  een toekomstgericht energiesysteem en een grondige verbetering van het bestaande gebouwenpark.

De komende jaren moeten we stelselmatig evolueren naar een nieuw energiesysteem met plaats voor energiezuinige huizen, gekoppeld aan hernieuwbare energie in een slim netwerk én waarbij er plaats is voor zuinige wagens, wagens zonder uitstoot. Dat klinkt ambitieus, maar alle signalen en technieken geven aan dat dit wensbeeld mogelijk wordt. Wat we nu nodig hebben

Ik moet toegeven dat ik nieuwsgierig was. Dat ik nieuwsgierig ben. En nog steeds. Want ik open niet elke dag een project dat oesterzwammen kweekt uit koffiegruis. Laat staan dat ik regelmatig een bezoek breng aan een heus oesterzwammenlabo. Daarom wilde ik hier vandaag zijn.

Caffungi is een bottom-up project. Ontstaan uit de samenwerking van 4 jonge enthousiastelingen die zich op dit idee hebben gegooid. En uitgegroeid tot een groep van 10 teamleden. En dat moedig ik aan. Jonge mensen met een idee en een doel. Mensen die zich niet laten afschrikken door mogelijke tegenslagen, maar die iets willen en kunnen verwezenlijken door samenwerkingen met gelijkgestemden. In het Koninklijk Atheneum

Sta me toe U eerst te danken voor de uitnodiging om hier het woord te mogen nemen.

En ik kan u alvast één ding verzekeren: dit thema – energiebesparende renovatie en nieuwbouw – ligt mij na aan het hart als minister van Energie. Dit is een bewuste beleidskeuze, die voor het eerst echt wordt gemaakt.

Ik zal van de gelegenheid gebruikmaken om kort te schetsen waar het Vlaams beleid inzake zuinig omspringen met energie op vandaag staat en waar we in de komende jaren naar streven. Hoe we omgaan met de renovatie van gebouwen vormt een belangrijke pijler.

Op het gebied van energieprestaties voor nieuwbouw, hebben we de voorbije jaren

We zijn hier vandaag samen voor een verhaal van de toekomst. Een verhaal van innovatie, van vooruitgang. We staan voor een wereld van vernieuwing. Op het vlak van energie, op het vlak van onze energievoorziening, maar ook op het vlak van de manier waarop we ons vandaag verplaatsen. Ik zal misschien beginnen met een blik op vandaag. 2,5 miljoen dieselwagens rijden rond op de Vlaamse wegen. 1,5 miljoen benzinewagens. Dat maakt vier miljoen wagens die vervuilen, die onze lucht aantasten, en tegelijk onze gezondheid. We willen allemaal naar meer propere oplossingen, maar we hebben nog een lange weg af te leggen. We moeten eerlijk zijn: elektrische wagens, wagens op aardgas,

Dames en heren, beste vrienden, beste Fernand Huts,

Ik moet toegeven dat het een eigenaardig gevoel geeft om hier in Doel deel te nemen aan je festiviteiten.
Op sommige plaatsen hier voel je nog de grandeur van een mooi verleden.
Tegelijkertijd kan je er niet omheen dat Doel iets heeft van een verlaten spookstad.

Ik heb overigens nog een vreemd gevoel.
Mijn grootouders, hogerop in het Scheldebekken, waren allemaal boeren.
En ik beweerde dus altijd dat ik in de natuur ben grootgebracht.
Nu leer ik hier in Doel dat dit landschap, dat gekneed is door landbouwers – let op de etymologie van het woord: land-bouwers

Ik wil voor vandaag eens een uitzondering maken, en een speech beginnen met een gezegde. Een interessant gezegde, en meteen ook de reden waarom we hier vandaag samen zitten. Het klinkt als volgt: woorden wekken, en voorbeelden trekken. Ik denk dat hier veel waarheid in zit, en ik probeer er dan ook naar te werken als minister van Energie. Ik denk niet dat ik u een geheim verklap als ik zeg dat we in Vlaanderen grote stappen dienen te zetten om te komen waar we moeten komen: een nieuw energielandschap, een energielandschap dat de uitdagingen van morgen aankan.

En daarom zitten we hier dus samen, op deze site, omdat het

Ik denk dat ik het volgende mag zeggen: hier zitten veel mensen in de zaal die mee met mij naar de toekomst willen en durven kijken. Ik heb dat vorige week nog gemerkt, toen we onze ambitie bekend maakten om in Vlaanderen eindelijk werk te maken van de slimme meter als onderdeel van een nieuw energielandschap. Als ik me niet vergis, was Agoria snel met haar reactie. En ook positief. Ik merk dat jullie meewillen, en dat boezemt me vertrouwen in.

Die slimme meter is inderdaad de toekomst, maar slechts een klein onderdeel. Vlaanderen staat voor een heel boeiend energietijdperk. We zijn het erover eens: er moet iets gebeuren, het

Het energielandschap van morgen zal er anders uitzien dan dat van vandaag. Een aantal keuzes zijn gemaakt. De kerncentrales zullen sluiten, de Europese doelstellingen zijn bekend, en ze moeten gehaald worden. In de energiemix van morgen spelen hernieuwbare bronnen een substantiële rol. Vlaanderen is het pad richting 2020 ingeslagen. Onder de noemer ‘Stroomversnelling’ werken we aan een project dat die doelstellingen haalbaar moet maken. Een project ook dat de basis vormt van de toekomst, van dat nieuwe energielandschap. Daarbij staan we voor een aantal uitdagingen.

Een eerste uitdaging is een gezond, stabiel investeringsklimaat dat op kostenefficiënte wijze tot meer hernieuwbare energie zal leiden. Dit is een moeilijke oefening, ik wens