Waar een wil is, …

Koninklijk onderhandelaar Wouter Beke houdt het na 2 maand en 10 dagen voor bekeken. Volgens hem ligt alles op tafel om nog voor de zomer een akkoord te maken. Di Rupo en De Wever denken er duidelijk anders over. Zij maken zelfs geen ruzie meer over de inhoud. Nu gaat het enkel nog over de vorm. Wie neemt het over van Beke? Geen van de twee staat te springen. Uit wantrouwen? Of omdat ze gewoon geen compromis willen maken?

De koning begint dus maar aan zijn zoveelste rondje consultaties. Misschien weten we binnen een week meer. Een ding is alvast duidelijk. De kans dat er een akkoord komt met de N-VA en de PS, wordt met de dag kleiner. De wil is er niet, de moed is er niet, het vertrouwen in elkaar is onbestaand.

Misschien moet de koning van de komende dagen maar eens gebruik maken om een think out of the box te doen. Waarom moeten we absoluut kiezen tussen De Wever of Di Rupo of De Wever en Di Rupo samen? Beide heren hebben ondertussen al meer dan 10 maanden de tijd gehad. Buiten Di Rupo in het begin, heeft geen van de twee ooit gezegd dat hij er voor wou gaan. Dat hij een compromis zou sluiten in functie van de toekomst van ons land.

Waarom proberen we dan niet eens iets anders? Laten we een formateur aanduiden, die ook de ambitie heeft om premier te worden. En laat deze formateur een ontwerpregeerakkoord schrijven. In Nederland heeft deze aanpak al twee keer een uitzichtloze formatie gedeblokkeerd. Na de vorige verkiezingen en in 1994. Elke keer na verkiezingen die de teerlingen zeer moeilijk hadden geworpen.

In 1994 hadden de voormalige regeringspartners PvdA en CDA zo zwaar verloren dat ze geen nieuw kabinet konden vormen. De gesprekken tussen de liberale winnaars VVD en D66 en het verliezende PvdA liepen echter vast na 6 weken intensief onderhandelen. Koningin Beatrix besloot daarop Wim Kok (PvdA) aan te duiden als formateur. Hij schreef een proeve van regeerakkoord en legde het aan alle partijen voor, inclusief het CDA. PvdA, VVD en D66 stapten uiteindelijk in het kabinet, CDA viel af waardoor Paars I een feit was en de volledige vier jaar zonder problemen werden uitgedaan.

Mark Rutte (VVD) vroeg op 7 oktober vorig jaar, na 4 maanden onderhandelen en 7 verschillende informateurs, om door Beatrix aangesteld te worden tot formateur. Op 1 week tijd wilde hij een proeve van regeerakkoord schrijven, net als Kok hem voorgedaan had in 1994. Dit was volgens Rutte de enige uitweg uit de aanslepende onderhandelingen. PvdA-leider Job Cohen vroeg aan Beatrix om mee te mogen schrijven, maar de Nederlandse koningin weigerde omdat de onderhandelingen anders de facto zouden worden verder gezet. Mark Rutte slaagde in zijn opzet. Op 14 oktober stelde hij zijn kabinet van VVD en CDA ministers voor, met gedoogsteun van de PVV.

Waarom kan dit lukken? Omdat we dan eindelijk een kopman hebben die verder kijkt dan zijn eigen achterban. Die genoeg ambitie heeft de grote uitdagingen aan te pakken: hervorming van pensioenen, arbeidsmarkt en justitie.

Het lijkt me het proberen waard, de twee andere opties zijn immers al langer bekend: een tripartite of verkiezingen.

Share on:

Leave a comment